Hoe deelt u een kleine badkamer in?

Wat er in dit artikel staat

Begin bij de maat, niet bij het sanitair

De meeste mensen beginnen bij een foto: zo'n douche, zo'n meubel, die tegel. Dat werkt in een grote badkamer en niet in een kleine, want daar bepaalt de plattegrond wat er kan en niet andersom.

Meet daarom eerst vier dingen op: de binnenmaten van de ruimte, de plek en de draairichting van de deur, de plek van het raam, en de wand waarachter de standleiding zit — dat is de dikke afvoerbuis waar het toilet op aansluit. Die vier bepalen samen negentig procent van wat mogelijk is.

Teken het daarna op ruitjespapier, één hokje is tien centimeter. Dat klinkt ouderwets en het is in tien minuten gebeurd, terwijl u met knippen en schuiven op papier fouten vindt die op een offerte onzichtbaar blijven.

De maten die u nodig heeft

Onderstaande maten zijn de gangbare vuistregels: de kolom 'minimaal' past nog, de kolom 'prettig' is waar u geen spijt van krijgt.

Deze maten mogen elkaar overlappen. De vrije ruimte vóór de wastafel mag dezelfde vierkante meters zijn als de loopstrook — u staat er immers niet tegelijk. Wat niet mag overlappen: de zwenkruimte van een naar binnen draaiende deur en de plek waar iemand staat af te drogen.

De deur is vaker het probleem dan de maat

Een deur die naar binnen draait, kost een kwart cirkel van ongeveer tachtig bij tachtig centimeter aan onbruikbare vloer — in een badkamer van zes vierkante meter is dat meer dan tien procent van de ruimte, precies op de plek waar u binnenkomt.

Drie oplossingen, in volgorde van hoeveel ze opleveren. De deur naar buiten laten draaien is gratis als de gang het toelaat. Een schuifdeur langs de wand levert de hele zwenkruimte op maar vraagt een vrije wand van de dubbele deurbreedte. Een deur in een andere wand hangen is de duurste en soms de enige.

Let bij een naar buiten draaiende deur op één ding: hij moet niet tegen iemand aan opengaan die net de trap op komt. Dat klinkt vanzelfsprekend en is de meest voorkomende reden dat het achteraf toch weer omgedraaid wordt.

Wat de leidingen bepalen

Water kunt u overal naartoe brengen; afvoer niet. Een afvoer heeft afschot nodig — hij moet aflopen — en hoe verder een toilet, douche of wastafel van de standleiding af komt, hoe meer hoogte dat kost. Dat is de reden dat het toilet in een kleine badkamer bijna altijd op of vlak bij de bestaande plek blijft.

Bij een douche speelt hetzelfde in het klein. Een vlakke inloopdouche met een lijnafvoer heeft ruimte onder de vloer nodig; in een woning met een betonvloer waar niets in te frezen valt, betekent dat een verhoging of een andere afvoeroplossing. Dit is de vraag die u bij de opname stelt en niet nadat de tegels besteld zijn.

In geld: het verleggen van leidingwerk is bij ons een post van ruim duizend euro. Dat is geen reden om een slechte indeling te accepteren, wel een reden om te weten dat u die keuze maakt.

Staat uw situatie hier niet bij? Bel gerust even: 06 83 90 21 92. Twintig minuten aan de telefoon en u weet of het bij u kan — ook als u verder niets afneemt.

Denk in wanden, niet in vierkante meters

Een kleine badkamer heeft doorgaans vier wanden en drie grote onderdelen. De prettigste indelingen zetten die drie tegen drie verschillende wanden, met de vierde wand vrij voor de deur en de loopstrook.

Wat bijna altijd goed werkt: de douche in de hoek het verst van de deur, want daar is de kans op tocht en natte vloer bij binnenkomst het kleinst. De wastafel bij het raam of bij het licht, want daar staat u met een spiegel. Het toilet tegen de wand met de standleiding, want dat scheelt geld en ruimte.

Wat zelden goed werkt: twee grote onderdelen tegen dezelfde wand in een ruimte smaller dan twee meter. Het past op papier en in het echt sta je elkaar in de weg.

Opbergen bedenkt u vooraf of nooit

In een kleine badkamer is opbergruimte het eerste dat sneuvelt en het eerste dat gemist wordt. Het verschil tussen een badkamer die opgeruimd blijft en een met flessen op de rand zit in drie beslissingen die allemaal vóór het tegelwerk vallen.

Een nis in de douchewand kost bijna niets als hij meegenomen wordt in de voorzetwand, en is achteraf niet meer te maken. Een spiegelkast in plaats van een spiegel geeft een halve badkamerkast erbij en vraagt alleen om een stopcontact op de goede plek. En een hoge kast van vijfendertig centimeter breed in een dode hoek levert meer op dan hij kost aan vloer.

Alle drie zijn het keuzes die met leidingen en elektra te maken hebben. Wie ze bedenkt als de tegelzetter al bezig is, is te laat.

Zeven fouten die u niet meer terugdraait

Op volgorde van hoe vaak we ze tegenkomen, en ze hebben één ding gemeen: ze kosten vooraf niets en achteraf breekwerk.

• Geen ventilatie of te weinig. De betrouwbaarste manier om binnen twee jaar schimmel op nieuw stucwerk te krijgen.
• Het stopcontact vergeten bij de wastafel, of precies daar waar de spiegelkast komt te hangen.
• De douchedeur die tegen het toilet aan opengaat. Past op de tekening, niet in het gebruik.
• Een bad erin wringen in een ruimte die er net te klein voor is, waardoor er nergens meer 70 cm vrij is.
• De nis vergeten in de douchewand. Achteraf is het een plankje op pluggen.
• Verlichting alleen in het midden. U staat met uw rug naar de lamp bij de spiegel; daar wilt u licht van voren.
• Een drempelloze douche willen zonder vooraf te weten wat er onder de vloer zit.

Vraag om een plattegrond, niet om een sfeerbeeld

Een 3D-impressie is prettig om naar te kijken en zegt niets over of het past. Een plattegrond met maten wel: daarop ziet u de vrije ruimte vóór de wastafel, de draairichting van de deur en de afstand tussen toilet en douchewand, en dat zijn precies de drie dingen waar het misgaat.

Vraag daarom om een plattegrond met de binnenmaten van de ruimte, de maten van elk onderdeel en de vrije ruimte ertussen. Staat er een aangenomen maat op omdat iets niet gemeten kon worden, dan hoort dat er expliciet bij te staan — een aanname die als zekerheid gepresenteerd wordt is het enige wat een tekening echt gevaarlijk maakt.

In onze configurator zet u de onderdelen zelf tegen de wand die u wilt en ziet u de plattegrond meebewegen. Wat eruit komt is geen definitief ontwerp, maar het is wel een plattegrond waarmee u een gesprek kunt voeren in plaats van een gevoel.