Overkappingen op maat in aluminium en hout.

Wat een overkapping kost, en waarom offertes zo uiteenlopen

De prijs van een overkapping wordt bepaald door vier dingen, en in die volgorde: de maat, het materiaal, het dak en of er wanden in komen. Een open houten overkapping van drie bij drie met een polycarbonaat dak is een ander product dan een aluminium tuinkamer van zes bij vier met glazen schuifwanden en spots, ook al heten ze allebei overkapping.

Wat offertes onvergelijkbaar maakt, zijn de posten eromheen. Fundering - poeren, of een compleet nieuw terras. Elektra - een buitenstopcontact en spots. Montage - zelfbouwpakket of geplaatst. Afvoer van wat er stond. Die vier staan in de ene offerte wel en in de andere niet, en ze schelen zomaar een kwart van het totaal.

Daarom laten wij de configurator het rekenwerk doen. U ziet bij elke keuze wat hij met het bedrag doet, en aan het eind staat er één bedrag met alles erin.

Hout of aluminium

Douglas is de meest gekozen houtsoort: grofnervig, sterk en van zichzelf redelijk duurzaam. Onbehandeld vergrijst het in twee tot drie jaar naar zilvergrijs, en dat is voor veel mensen precies de bedoeling. Lariks lijkt erop maar is fijner van nerf. Eiken gaat het langst mee en is het duurst.

Aluminium is onderhoudsvrij en kan slanker gebouwd worden bij dezelfde overspanning. In elke RAL-kleur, al worden antraciet en zwart het vaakst gekozen. Het is duurder in aanschaf en goedkoper in de twintig jaar erna - wie niet wil schilderen, komt hier uit.

De keuze is vaker een kwestie van het huis dan van budget. Bij een rieten kap of een boerderij oogt hout vanzelfsprekend; bij een strakke nieuwbouwgevel is aluminium meestal de betere match.

De overspanning: de fout die het vaakst gemaakt wordt

Een houten ligger overspant in de praktijk drie tot vier meter voordat er een paal onder moet. In aluminium kan dat verder, afhankelijk van het profiel. Wie een overkapping van zes meter breed wil zonder paal in het midden, komt dus bijna altijd bij aluminium uit - of bij een zwaardere houtconstructie die navenant duurder is.

Vraag daarom altijd waar de palen komen te staan voordat u tekent, en loop het op de tuin na. Een paal midden in het zicht op de tuin is achteraf niet meer te verplaatsen, en het is de meest gehoorde spijt bij een overkapping.

Het dak

Helder glas geeft het meeste licht en is het makkelijkst schoon te houden, maar het wordt eronder warm in de zomer. Opaal glas filtert het licht en houdt de warmte beter buiten. Polycarbonaat is lichter en goedkoper, maar krast sneller en vergeelt op termijn. Lamellen die u kunt kantelen zijn de duurste en tegelijk de meest flexibele oplossing.

Staan er bomen boven de overkapping, dan is dat een reëel argument. Blad en hars op glas vragen om schoonmaken; op een dicht dak van EPDM of dakpannen niet. Een lichtstraat lost het lichtverlies van een dicht dak grotendeels op.

Vergunning

Een overkapping in het achtererfgebied is vaak vergunningsvrij, mits u onder de hoogtegrens blijft en binnen de oppervlakte die bij uw perceel hoort. Let op: alle bijgebouwen tellen samen. Staat er al een schuur of een poolhouse, dan telt die mee en is de ruimte eerder op dan u denkt.

Aan de voorkant of aan de zijkant langs de weg gelden de vrijstellingen niet. Bij een monument of in een beschermd stads- of dorpsgezicht ook niet. Eén telefoontje naar de gemeente vooraf kost tien minuten en voorkomt een probleem dat achteraf niet meer op te lossen is.

Onderhoud, per materiaal

Onbehandeld douglas vraagt niets; het vergrijst en dat is het. Wilt u de warme kleur houden, dan is het om de twee tot drie jaar beitsen - en dat blijft zo, alle jaren daarna.

Aluminium vraagt een sopje. Glas vraagt schoonmaken, en hoe vaak hangt af van de bomen erboven. Polycarbonaat moet voorzichtig: schuren of agressieve middelen maken de krassen erger.

Reken het onderhoud mee in de vergelijking. Een houten overkapping die elke drie jaar behandeld wordt, kost over twintig jaar meer dan het prijsverschil met aluminium.